Magie in de winter

Hoewel ik van alle feestdagen houd (op Valentijnsdag na) hecht ik persoonlijk de meeste waarde aan kerst. De weken ervoor zijn minstens net zo leuk. Rond deze tijd loop ik graag naar de stad. Al die lichtjes, sommigen weerspiegeld in het water, geven toch een bepaalde sfeer, precies de sfeer waar ik zo van houd. Hoewel ikzelf altijd een echte boom wil, eindigen wij hier thuis negen van de tien keer met een nepper, omdat ‘al die naalden zo’n gedoe zijn’. Het feestelijk gebeuren begint op kerstavond, waarop we in onze kloffie (ik inclusief kersttrui) de kerstspecial van ‘All You Need Is Love’ kijken, onder het genot van een aantal versnaperingen. Eerste kerstdag gaan we uit eten met de hele familie aan moeders kant, die niet zo groot is als ik het nu laat klinken. Zo leuk om allemaal op je mooist aan zo’n prachtige tafel te zitten. Tijd doorbrengen met de mensen waarvan ik houd is veel kostbaarder dan ik me soms besef. Tweede kerstdag maakt iedereen thuis een gang. Mijn taak is meestal ook mijn specialiteit: het nagerecht. Vanboven chic, maar met joggingbroek en pantoffels aan moet kunnen, vind ik. Oh ja, en laten we het kerstontbijt waar mijn moeder altijd zo erg haar best op doet niet vergeten. Ik hou van tradities. Ik hou van kerst.

Zuurstof

Zuurstof

Vroeger had ik een hekel aan sport. Vanwege problemen met mijn rug heb ik van alles geprobeerd, maar niets pastte bij me. Ik begon met atletiek, dat was geen groot succes. Daarna ging ik op jazzballet (ik weet ook niet wat mij bezielde, het was een hype toen ik op de basisschool zat), dat heb ik twee jaar volgehouden, meer om de leuke mensen dan om het dansen zelf. Aan het begin heb ik aan paardrijden gedaan en helemaal op het einde zelfs yoga, maar of je dat nou een sport kunt noemen..
Toen ik in 2017 voor de eerste keer een sportschool binnentrad, had ik geen idee wat ik aan het doen was. Ten eerste de bij elkaar geraapte outfit uit de kast van mijn moeder, en ten tweede had ik geen duidelijke doelen voor ogen. Nu ik, jaren later, gelukkig grotendeels wel weet wat ik doe (en er redelijk normaal bijloop) kan ik me geen leven zonder sport voorstellen. Het liefst ben ik drie keer per week in de sportschool te vinden. Wat me het meest aanspreekt aan naar de sportschool gaan is het solo-aspect en dat je zelf je programmaatje kan maken ook. Zo begin ik met een tijd rennen, een doel opzich, want vroeger had ik echt geen conditie; ik moest na één minuut al aan de beademing. Na het rennen ga ik krachttraining doen. Het meest geniet ik van het trainen van mijn armen, maar ik leer het trainen van mijn buikspieren ook steeds meer waarderen, want ik begin nu meer resultaat te zien en dat motiveert. Ik woog eerst natuurlijk wat meer en nu ben ik bijna helemaal tevreden met wat ik zie. Naast mijn doelen is sport ook heel goed voor mijn mentale gezondheid. Het is een enorme uitlaatklep en het geeft me energie. Als ik een rotdag heb, kan ik na twee uurtjes sporten er weer tegenaan. En mocht ik geen tijd hebben voor de sportschool, maar wel energie, dan ga ik aan de wandel. Noem het gezonde bewegingsdrang, want zonder kan ik echt niet meer.

De orde van de natuur

Misschien is het mijn structurele hoofd, misschien ben ik niet de enige, maar ik hou van seizoenen. Hoewel ik een zomermens ben, vind ik dat alle seizoenen wel iets prettigs hebben. Waarom ik van de rust en het loslaten van de herfst hou, weet je al. En hoe fijn de verlamming van de winter kan zijn begrijp je hopelijk ook. Laat ik je daarom vertellen waarom de zomer mijn favoriet is. Ten eerste, mijn verjaardag. Niet dat ik mezelf nou zo belangrijk vind, maar ik hou erg van feestjes. Zomerfeesten in het bijzonder. Maar ook het eindeloze gevoel van vrijheid. In die twee maanden kan ik zoveel doen.. De euforie, omdat ik weer een schooljaar heb overleefd. Mijn hoofd wordt weer rustig, en de creatieve stroom wordt in gang gezet. Dat betekent hopelijk veel maken. Oh ja, natuurlijk, mooi weer. Dat alleen maakt me intens blij. Al helemaal als ik kan zwemmen, ik hou van zwemmen. Leuke dingen kunnen doen met vrienden of familie. Tussendoor op vakantie met de mensen waarvan ik het meeste houd. Het liefst naar het buitenland, want in de zomer besef ik me weer hoeveel ik van avontuur en reizen houd. En van schepijs.
Goed, laten we de lente niet vergeten. Want nadat die, toch wel beetje nare winter voorbij is, kan ik zo erg genieten van de eerste warmte, het eerste groen. Dat het weer langer licht wordt. De lente staat voor mij ook voor een nieuwe start. Nadat ik heb losgelaten in de herfst is er in de lente weer ruimte voor nieuwe kansen, ideeën en mogelijkheden. En groei om de beste versie van mezelf te worden, mocht me dat ooit nog lukken. Oh enne, ik hou enorm van Pasen. Vraag me niet waarom.

De ochtend

Ik vind de ochtend zo mooi. Vooral in de lente of zomer wanneer het veel eerder licht is. Alles is puur, onaangeroerd. Een nieuwe ronde met nieuwe kansen. Maar vooral rust. Als het niet te koud is, ga ik ’s morgens graag naar buiten. Kijkend naar hoe alles en iedereen wakker wordt. De vogels zijn als eerste, veel eerder dan ik. Ze verbreken de stilte van de nacht. Zal het hen ook ooit lukken bij die van mij? Vroeger bleef ik eens in de zoveel tijd bij mijn opa en oma slapen. Die wonen een straat verder. Die ochtenden waren heel fijn, want ze deden alles zo rustig en bewust. Hadden zelfs hele routines; toen de hond er nog was ging opa met haar wandelen, bracht daarna oma ontbijt op bed, at zelf beneden ook wat en ging de krant lezen. Oma ging een paar ochtendoefeningen doen om de stramheid tegen te gaan en daarna kwam ze gewassen en wel beneden. Ikzelf kreeg daar weinig van mee, want rond die tijd lag ik natuurlijk nog lekker te pitten, net zoals mijn broer. Ik werd meestal wakker van de duiven van een paar huizen verderop. Het geluid van die beestjes koppel ik nu standaard aan deze tijd. Wanneer ik beneden kwam kregen we een ontbijt die niet mis zou staan in een vijf sterren hotel. Niet verdiend – toen ik jonger was, was ik een kreng – wel gekregen. Meestal was ik daarna in de tuin te vinden. Die is trouwens fijn, ze wonen in een prettige buurt.
Ik hou van de ochtend, maar ook van de avond. Of beter gezegd; nacht. Ik kan als het moet tot de vroege uurtjes opblijven. Doe ik niet hoor, want zowel ochtend- als avondmens zijn is geen goede combinatie. De nacht is mooi en veilig. Toch ben ik denk ik liever een ochtendmens, omdat deze me het meeste hoop geeft. Het wordt ten slotte niet voor niks elke dag weer licht.

Save the turtles

Save the turtles

Ik vind het moeilijk om te zien hoe de aarde langzaam verdwijnt door ons. Ik probeer er niet al te veel over na te denken, want het maakt me angstig. Maar ik probeer er wel wat aan te doen. Ik let op elektriciteit; waar ik niet ben, is ook geen licht. Wat ook scheelt is dat ik goed kan zien in het donker, haha. Ik kan dus echt niet tegen waterverspilling, evenals voedselverspilling. Alles gaat bij mij in bakjes. Over eten gesproken, ik kook niet elke dag met vlees, soms ook wel vegan. Zulke simpele dingen, dat ik niet snap waarom niet iedereen hierover nadenkt. En ik koop nu al een jaar dierproefvrije make-up. Als het kan helemaal vegan. Ik vind het onterecht dat er dieren moeten lijden voor iets dat wij op onze gezichten smeren. Gelukkig worden vegan verzorgingsproducten en dergelijke steeds normaler en daarom makkelijker te verkrijgen. Net zoals je steeds vaker verschillende afvalbakken ziet staat. Afval scheiden is iets wat wij thuis al zo lang als dat ik me kan herinneren doen. En tweedehands kleding is ook iets wat steeds meer mijn aandacht trekt. Ik ben niet heilig hoor. Ik koop nog steeds nieuw, maar vraag me wel af of ik het echt nodig heb en echt leuk vind. Waar ik vroeger de kringloop nog saai en vies vond, stap ik hem nu steeds vaker binnen. Ik voel me beter als ik iets uitvoer waarmee ik de aarde help. En het hoeft dus niet heel ingewikkeld te zijn. Iets is altijd beter dan niks.