Angst

Iedereen is wel ergens bang voor. Spinnen, claustrofobie, hoogtevrees, etc. Er zijn ook mensen die bang zijn voor bloed, wat ik nooit heb begrepen. En de angst voor welk dier dan ook trouwens ook niet. Zelf ken ik faalangst, maar dat gaat veel verder dan bang zijn om niet voldoende te presteren. Wat begon als onschuldig perfectionisme ontwikkelde zich tot iets zelfvernietigends. Ik ben bang voor naalden, al is bang misschien niet het goede woord. Ik ren niet weg als ik er één zie, maar word wel standaard nerveus. Ik kan er gewoon niet tegen; moet altijd wegkijken als iemand geprikt wordt. En als ik moet, probeer ik daar onderuit te komen. Mocht dat geen optie zijn, dan ben ik gespannen totdat het achter de rug is. Het hele idee al, dat er zo’n naar, dun gevaarte in je huid zit, daarvan gaan mijn nekharen overeind staan. Oh ja, en ik heb cameravrees. Dat houdt in dat ik niet op foto’s wil, en als er plots gefilmd wordt, ben ik diegene die maakt dat ze wegkomt. Ik ben gewoon als de dood dat ik met de meest ongemakkelijke gezichtsuitdrukking ergens op het internet verschijn. Ik ben trouwens ook geen fan van beveiligingscamera’s. Tja. Het scheelt wel of ik in bezit van de camera ben, of de foto met voorbedachte rade is.
Ik was ooit erg bang voor de toekomst, maar gelukkig is dat nu al bijna niet meer. Dat heeft te maken met loslaten, dingen over je heen laten komen en je gevoel volgen. Mijn broer houdt niet zo van het donker. Maar waarom? Ik weet dat daar niks is om bang voor te zijn. Sterker nog, het is er juist veilig. Maar goed, misschien ligt dat aan mij. Ik denk dat ik van alles vooral bang ben voor mezelf.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s