Sluimerstand

Ik heb altijd al enorm gehouden van de herfst. Niet alleen het gezellige aspect, maar vooral de natuur in deze tijd. De enige plek waar ik me standaard thuis voel. Waar ik nooit veroordeeld zal worden. In de herfst gaat de natuur in een soort ruststand. Net zoals de bladeren dat doen is loslaten een belangrijk begrip voor mij. Ik heb hier namelijk vaak moeite mee. Mensen vertrouwen is lastig, je vertrouwen dat geschaad wordt is nog lastiger. Wij kreeften vergeten en vergeven meestal niet zo snel. Het liefst ga ik naar het bos. In het bos is het meestal rustig; daar kan ik goed nadenken. En loslaten, als het lukt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s