Nagels

Sinds kleins af aan heb ik een fascinatie voor het versieren van mijn nagels. Ik had meestal lange nagels, zodat ik wat met die hobby kon. Schulpen, noemde mijn moeder ze. Vraag me niet waarom. Ik weet niet waarom ik voor hen koos, maar op een dag besloot ik mijn stress en ongelukkigheid te uiten op mijn vingers, met een nagelknippertje. Weg waren de bloemen, glitters en vrolijke kleuren. Wat overbleef waren ontstoken, bloederige stompjes. Mijn vingers genazen weer, maar mijn nagels hebben jaren nodig gehad om weer lang te kunnen groeien. Toen dat het geval was, heb ik de hobby weer opgepakt. De bloemen en glitters hebben plaats gemaakt voor pentagrammen, kruizen en nepbloed, maar dat mag de pret niet drukken. Het is wederom een manier om me te uiten. En je uiten is belangrijk.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s