Zij van vroeger

Ik heb een hekel aan haar. Is dat normaal? Aan hoe ze eruit zag: zo kinderlijk en kwetsbaar. Aan hoe ze was: naïef, onbewust, niet ontwikkeld, kwetsbaar, dom en opdringerig. En vooral hoe ze deed: onhandig, irritant, onaardig, eigenwijs, kwetsend, egoïstisch en ongecontroleerd. Geen wonder dat niemand haar mocht. En dat alle pesterijen op haar gericht waren. Je hoefde niet zo bang te zijn, je kon ook gewoon voor jezelf opkomen. Je hoefde niet te kwetsen. Waarom dacht je niet een keer na? Je had niet moeten kiezen tussen mensen. Niet kiezen is ook een keuze. Niet alle aandacht is voor jou. Je praatte te vaak je mond voorbij.
Ik hou van wie het is geworden. Zij is alert, sterk, zeldzaam, slim, achterdochtig, gevoelig, lief, ruimdenkend en ontwikkeld. Maar ook beschadigd, wrekend, gevoelloos, soms zelfs gevreesd. En minstens een jager. Kapot kan ze niet meer. Als je één van hen probeert te schaden, word je gekraakt tot het einde.
Is dit dan wat je wilde?
Alles beter dan zij van vroeger. Zij is heengegaan. En ik geef elke dag meer licht zonder haar.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s