Toekomst

Ik ben bang voor de mislukking van mijn succes. Ik word sowieso schrijver, daar kan ik niet omheen. Evenmin het gevoel als ik schrijf; dat het klopt. Maar wat als mijn boeken niet verkopen? En als niemand zit te wachten op een column van mij? Daarom moet ik ook verder kijken. Fotografie vind ik leuk, maar wat ik maak is nog niet uitzonderlijk goed, of ontzettend uniek. Ik ben bang omdat ik niet zeker weet of ik later gelukkig word, en gelukt. Wat ik fijn vind aan schrijven is dat het onbegrensd is. Ik kan alles kwijt wat ik normaal voor mezelf zou houden. Ik kan volledig mezelf zijn. Het enige nadeel is, is dat het een wereld is die niet iedereen begrijpt. Oh ja, en één waar ik moeilijk uit kom wanneer de plicht roept.

Liefde op het eerste gezicht

Liefde op het eerste gezicht

Ik heb de zee niet gekozen, we kozen elkaar. Sinds kleins af aan brengt die enorme bak water me tot rust. Ik kan er echt uren naar kijken. Alleen water en je gedachten, je hoeft verder niets. En zo ontzettend mooi. Ik weet dat als ik later bij de zee woon, ik het gelukkigst ben.

Schijn bedriegt

Ik val niet op knappe mensen. Niet dat ik op lelijke mensen val, maar gewoon ergens daar tussenin. Het verleden heeft me namelijk geleerd dat niet alle knappe mensen dat ook van binnen zijn. Ik wil een persoon vinden die vooral mooi van binnen is, met een leuk gezicht, niet per sé knap te noemen. Dan maak ik er wel mijn eigen knap van. Ik zoek nog steeds.

#metoo

Ik weet nog goed dat een vriendin van vroeger en ik grapjes maakten over #metoo. Wij vonden de aandacht in de media overdreven. Wisten wij veel. Maar naarmate ik ouder werd, hoe minder grappig het werd. Mijn lichaam groeide en de ervaringen met #metoo ook. Ik had vanaf het begin al een hekel aan mijn te grote borsten en dit maakte het alleen maar erger. Ik voelde me vies, gebruikt (gelukkig ben ik nooit aangeraakt, maar alsnog) en een nutteloos lustobject. Ik voelde me minderwaardig vanwege het lijf dat ik heb. Mensen weten niet wat ze anderen aandoen, maar dat is wel vaker zo. Ik vraag me af waar hun waardigheid is en of ze het woord respect überhaupt wel kennen. Ik zou letterlijk van mezelf walgen, als ik zo was. Ik snap dat verandering niet makkelijk is. Misschien een les normen en waarden? Geen idee, maar ik weet wel dat #metoo geen grap is. Niet meer, helaas.